Navalkatha - Read Stories, Poems And News

કઠપૂતળી ૭

સમિરના મગજમાં ઝબકારો થતાં જ એ ચોકી ઉઠ્યો હતો.
એને જે વિચાર મનમાં ઉદભવ્યો હતો.
એનો સીધો જ ઈશારો એક નવા મર્ડર તરફ હતો.
એને આખાય ખંડને બારીકાઈથી નિરખ્યો.
Cctv કૂટેજ જોયા ત્યારે કેમેરાનુ એને ભાન થયેલુ.
એક ભૂલ તો એનાથી પણ થઈ ગઈ હતી..
આવતાંવેત મીરાંને ગળે લગાવવાની ભૂલ..
કેમકે આખોય કમરો કેમેરાની નજરકેદમાં હતો.
પર્સનલ બેડરૂમમાં કેમેરો જોઈ સમિરને કરણદાસનુ બિહેવિયર અરુચિકર લાગ્યુ.
પોતાનો મીરાં સાથેનો ભૂતકાળ કોઈની નજર સામે ઉજાગર થાય તો પોતે ગુનેગારની બની જવાનો એ નક્કી હતુ.
જેમ જેમ વિચારતો ગયો એને પરિસ્થતિની ગંભીરતા સમજાતી ગઈ.
મીરાંને જોયા પછી પોતે કેટલી હદે ભાન ભૂલેલો એનો એને અહેસાસ થયો.
મીરાંની ગેરહાજરીમાં મર્ડર થયુ. અને પોલિસે લાશ કબજે કરી લીધી છે. જો ઈસ્પેક્ટરે આ મર્ડરને ગંભીરતાથી લીધુ હોયતો બંગલાની ઓનલાઈન સિક્યોરિટી અત્યારે એની નજર કેદમાં હોવી જોઈએ.
આખી વાત ભેજામાં ઉતરતાં જ એને પરસેવો વળી ગયો.
જોકે હવે જે થશે જોયુ જશે.
ઇસ્પેક્ટરનો સામનો થવાની એને માનસિક તૈયારી કરી રાખી.
જોકે અત્યારે મીરાંને મળવુ જરૂરી હતુ.
કેટલીક વાતો જાણવી હતી..
એ જાણવા મળે તો ખૂનીના આગળના સ્ટેપને સમજી શકાય એમ હતુ.
જે ઈન્ફરમેશન જોઈએ છે એ ધાર્યા પ્રમાણે મળે તો પોતાનુ અનુમાન 100 પર્સન્ટ સાચુ છે એની ખાતરી થઈ જાય..
સમિરની બેચેની વેગવંતી બનેલી.
આ અટપટા કેસ પર થોડુ પોતાની રીતે ઈન્વેટિગેશન કરવુ જરુરી હતુ.
સમિરે પછી તરત હંસા માસીને જણાવી દીધુ કે પોતે થોડા કામથી બહાર જાય છે.
મીરાં આવે તો કહેજો જલદી પાછો ફરીશ..!”
‘ભલે’..!
કહી હંસા માસી મીરાંના બાળક પાસે ચાલ્યાં ગયાં.
સમિરે પોતાની કાર સ્ટાર્ટ કરી પાર્કિંગમાંથી બહાર કાઢી .
અને હળવેથી હંકારી રાઇટ સાઈડ ટર્ન લીધો.
એક રાહગીર જોડે બ્રેક કરી રમણનગરમાં ઠમઠોરસિંગના બંગલાનુ એડ્રેસ જાણીને ગાડી રાઈટ સાઈડે ભગાવી.
ટીવી ન્યૂઝમાં ઠમઠોરનો બંગલો જોયો હતો.
પોલિસ ઈસ્પે. ખટપટિયા આ મર્ડર કેસનુ ઈન્વેસ્ટિગેશન કરી રહ્યા છે એ સમિરે જાણી લીધેલુ.
બધુ જ મગજમાં ગોઠવણ વિચારતાં વિચારતાં દસ મિનિટમાં ઠમઠોરના બંગલા આગળ ગાડી પાર્ક કરી.
અને ઉતાવળે સમિર પાછળના ગેટેથી બંગલામાં દાખલ થયો.
સ્વાભાવિક છે જે ધરમાં મર્ડર થયુ હોય એ ઘરનો માહોલ માતમ છાયો હોય.
મેઈન ડોર બંધ જોઈ સમિરે ડોરબેલ સ્વિચ દાબી.
એણે જ્યાં ઉભો હતો એ ઓસરી જેવા ખુલ્લા કમરામાં નજર ફેરવી.
સામે જ ખૂણામાં ટીવી પડ્યુ હતુ.
એની પડખેની દિવાર પર લોહીયાળ અક્ષરે ‘કઠપૂતલી’ લખાયેલ હતુ.
સમિરને જાજી વેઈટ ન કરવી પડી.
દરવાજો ખુલ્યો.
નજર સામે જ સહેજ ભીનેવાન સ્ત્રીને ઉભેલી જોઈ..
“આપ કોણ..?” સમિરની આંખોમાં ઝોંકતાં એણે શાશંક દ્રષ્ટીએ પૂછ્યુ.
જરા પર હિચખિચાટ વિના સમિરે કહ્યુ.
ખટપટિયા સરે મને મોકલ્યો છે..
દુશ્યંત ભાઈ જોડેથી એક બે વાત જાણવી છે ઠમઠોર સિંગના ખૂની વિશે ઠોસ સબૂત મળે એમ છે..!
પેલી સ્ત્રી તરત જ ભીતર સરકી ગઈ.
એકાદ મિનિટ પછી સમિર સામે એક યુવક આવીને ઉભો..
“તમારા સવાલોના જવાબ આપવાની માનસિક સ્થિતિમાં હું નથી.. છતાં આવો..!”
નહી..!
સમિરે ઈનકાર કરતાં કહ્યુ.
” સમય બહુ ઓછો છે મારી પાસે.. બસ એટલુ જાણવુ હતુ કે તમારુ ફેમિલિ ઓરિસ્સા છોડીને સૂરત આવ્યુ ત્યારે તમને ખબર છે તમારી સાથે બીજુ પણ કોઈ ફેમિલી તમારા શહેરથી સ્થાનાન્તર કરી સૂરત આવ્યુ હોય..?”
“હા.. પપ્પાએ કહેલુ. પાંચ મિત્રો હતા જેઓ સ્થાનાન્તર કરી સૂરત આવી ગયેલા..!”
માય ગોડ..! જેમાંથી બે વ્યક્તિનાં મર્ડર થઈ ગયાં છે..!
“એમ…?” દુશ્યતની આંખો પહોળી થઈ ગઈ.
“નામ જાણી શકુ બાકીના મિત્રોનુ..?”
સમિરને ચિંતા થવા લાગી હતી.
હા એક નામની ખબર છે.. પપ્પા કહેતા હતા સૂરત પોતાની સાથે ભાગી આવનાર એક ખાસ મિત્રનુ નામ પૂરૂષોત્તમ છે..
“થેક્સ..!”
બધી કડીઓ મળી ગઈ હોય એમ સમિરનુ મન ઉછળી પડ્યુ.
તમને ખબર છે મિ. પૂરૂષોતમ ક્યાં રહે છે..!
પપ્પાની પર્સનલ ડાયરીમાં એમનો નંમ્બર છે
જે અત્યારે પોલિસના કબજામાં છે..
ઓકે થેક્સ..! દુશ્યત તકલિફ બદલ માફી..
કહી સમિર ત્યાંથી નીકળી ગયો.
કાર સ્ટાર્ટ કરી મીરાંના બંગલા તરફ ભગાવી ત્યારે એનુ શરીર પરસેવે રેબજેબ હતુ.
કઠપૂતલીનો મતલબ એને સમજાઈ ગયો હતો..
કરશનદાસ… ઠમઠોર… અને પૂરૂષોતમ..
કઠપૂતલી એટલે મર્ડરરના હિટલિષ્ટની નામાવલિના ફસ્ટ મૂળાક્ષરો…!
સમિરના બદનમાં રોમાંચ વ્યાપી ગયેલો.
****** ******* ******
લવલિનની જિંદગીમાં ખુશીઓનુ વાવાઝોડુ ઉમટી પડ્યુ હતુ.
મન હવે કોઈ આહલાદક સૂકુનથી તૃપ્ત રહેતુ હતુ.
લવલિન અત્યારે પોતાના રૂમમાં આદમકદ આઈના સામે ઉભી પોતાના રૂપને પહેલી વાર જોતી હોય એમ અભિભૂત બની તાકી રહી હતી.
સંકેત સાથે એક ડીલ થઈ હતી.
સંકેતે કમ્પ્યૂટર સ્ર્કીન પર એને જે દ્રશ્યો બતાવ્યાં હતાં.
એ જોયા પછી લવલિન સંકેતને વશ થઈ ગઈ હતી.
અને ત્યાર પછી આરંભાયુ હતુ એક મિશન..
જેમાં હર પલ એનો હમરાહ બનીને સંકેત ઉભો હતો.
આમ તો લવલિન એવી કઠપૂતળી બની ગઈ હતી જેની ડોર સંકેતના હાથમાં હતી જોકે લવલિનને એના કામને અંજામ આપી લેશ માત્ર પછતાવો નહોનો.
મનને અદભૂત શાતા હતી.
સંકેત વિશે આમ તો એને ફેસબૂકીયો પરિચય હતો.
પણ સંકેતે પોતાની હીસ્ટ્રી જાણી લીધી હતી.
લવલિનને લાગ્યુ સંકેત જાણે પોતાના જેવી જ કોઈ વ્યક્તિની ઘણા સમયથી ખોજમાં હતો.
એની તલાશ પોતાના પર આવીને ખત્મ થઈ ગઈ હતી.
પોતે સ્વેચ્છા એ અવળે રસ્તે વળી હતી. અને પહેલે જ તબક્કે સંકેત ભેટી ગયો હતો.
કદાચ કુદરતને લવલિનનુ શારિરિક પતન મંજૂર નહોતુ.
શરીરથી શરૂ થયેલો ખેલ હવે એના માટે જિંદગીનો એક હિસ્સો બની ગયો હતો.
કોઈ એવુ અદભૂત ખેચાણ હતુ જે એને સંકેત તરફ ઝૂકાવી રહ્યુ હતુ.
એની આંખો તો ત્યારે પહોળી થઈ ગઈ
જ્યારે 5 લાખની મોટી રકમ કેશમાં એને મળી હતી.
અને હજુ પણ મળવાની હતી.
જોકે આ રકમનો મોહ એને રહ્યો નહોતો.
પોતાના ફેમિલિની જવાબદારીઓ થી એ બંધાએલી ન હોત તો કદાચ એને આ રકમનો અસ્વિકાર જ કર્યો હોત..
જસ્ટ હમણાં જ સંકેતનો કોલ હતો.
લવલિનને સતર્ક કરતાં એને કહેલુ.
મેદાનમાં ઉતરી જ ગયા છીએ તો ચેલેન્જ સાથે ખેલશુ.
પણ સતર્કતા જરુરી છે ગાફેલ રહ્યા તો મિશન ફેઈલ..
અને મારે એવુ થવા દેવુ નથી લવલિન..!
એમ સમજ બધા તરાપ મારવા બેઠા છે..
અને એમની આંખોમાં ધૂળ નાખી આપણે
ખેલી નાખવાનુ છે.
એજ ખરેખરો ખેલાડી.
“મારે તમને મળવુ છે..!”
લવલિને પોતાના અધિર મનની ઈચ્છા જાહેર કરી.
હમણાં એ શક્ય નથી.
પણ ગભરાઈશ નહી. હુ હમેશા તારી સાથે છુ..! તને છોડી દેવાનુ હુ સપનેય ન વિચારી શકુ. મારા પર ભરોસો રાખ..!
“ઓ કે..!” લવલિનના ચહેરા પર જરા ઝાંખપ આવેલી. જોકે એ હવે આખી જિંદગી એની રાહ જોવા તૈયાર હતી.
જેણે એનુ જીવન બદલી નાખ્યુ હતુ.
*** ***** ***** *****
ખટપટિયાએ મીરાંને હોસ્પિટલમાં કરણદાસની ડેડ બોડી બતાવી..
પતિનુ મોં જોઈ એનાથી ડૂસ્કૂ મૂકાઈ ગયેલુ.
ડેડબોડીનુ પોસ્ટમોટમ બાકી હતુ. એટલે મીરાંને ખટપટિયા બહાર લઈ આવ્યો.
“મેમ..! તમને કોઈના પર ડાઉટ છે..?”
ખટપટિયા કદાચ મીરાને બોલાવવા માગતો હતો.
ધણી વખતે કોઈ આધાતનો સામનો કર્યા પછી વ્યક્તિ મૌન થઈ જાય તો એનુ મૌન એને જ તોડી નાખે છે.
“ના..!”,
એમના ગળે ડૂમો બંધાઈ ગયેલો.
ખટપટિયા મનોમન વિચારતો હતો.
કેટલા રાજ દફન હશે આ સ્ત્રીના હ્રદયમાં..? જો એના બંગલાનો કેમેરાનો પાસવર્ડ પોતાના મોબાઈલમાં નાખી ઓનલાઈન ન જોયુ હોત તો.. પેલા નવા વાજિન્ત્રનો ખ્યાલ જ ના આવતો..!
“ઠીક છે મેમ.. તમે ધરે જાઓ..! હુ પોસ્ટમોટમનો રીપોર્ટ જોઈ તમને પછી વાત કરીશ.. હમણાં મારે તફ્તિશ કરવી છે.
હું પૂરેપૂરી કોશિશ કરીશ કે ખૂની પકડાઈ
જાય..!”
“યસ હુ પણ એ જ ઈચ્છુ છું ઈસ્પેક્ટર સર કે મારા પતિનો હત્યારો પકડાઈ જાય..!”
પૂરી તાકાત લગાવશુ.. ડોન્ટ વરી મેમ..! તમે ધરે જાઓ..!”
“હમ..!”
ખટપટિયા પર ભરોસો કરી મીરાં ત્યાંથી નીકળી ગઈ હતી.
પોતાના બુલેટની સવારી કરી બેઉ પોલિસ ચોકી તરફ નીકળ્યા ત્યારે જગદિશે કહ્યુ.
કોઈ એવી વાત જરૂર છે જે આ મીરાં આપણાથી છૂપાવી રહી છે..
બન્ને મર્ડર એકબીજાથી સંલગ્ન છે. ત્યારે ઠમઠોરની પર્સનલ ડાયરી આપણને કંઈક હેલ્પ કરી શકે..?
એમાં ઠમઠોરના ખાસ મિત્રોના કોન્ટેક નંમ્બર મે જોયા..
જેમાં ફસ્ટ કોઈ પુરૂષોત્તમ ભાઈનો નંમ્બર છે..!’
એટલુ બોલતાં બોલતાં જગદિશના ચહેરાનો રંગ ઉડી ગયો.
એણે ગભરાહટ અને વિસ્મય સાથે ખટપટિયાને કહ્યુ.
આ વિચાર મને પહેલાં કેમ ના આવ્યો કે હવે પુરૂષોત્તમનો વારો છે..?”
ત્યારે જરાય હેરાન થયા વિના ખટપટિયાએ કહ્યુ..
“હુ જાણુ જ છું જગદિશ..!”
ખટપટિયાની વાતથી જગદિશના ચહેરા પર કેટલાય ભાવો ઉદભવીને ઓજલ થઈ ગયા.
તમે સમજી ગયા સર.. કે આ કઠપૂતલી માત્ર બધાંને ગૂમરાહ કરવા ખૂની લખે છે..?
કઠપૂતલી.. એના માટે એક મિશન છે..!
“ગૂમરાહ કરવા નહી પણ એ કદાચ ચેલેંન્જ આપે છે પોતાના દુશ્મનોને કે હવે એક પછી એક બધાનો વારો છે જ.. જેમાં કોઈ બચવાનુ નથી.
“આપણે પહેલુ કામ પુરૂશોતમને મળવાનુ કરવાનુ છે..?”
કેમકે હવે પછી એના જ જીવને ખત્રો છે..!
એને ખૂની ના હાથે મરવા દેવો નથી આપણે..!”
( ક્રમશ:)

Subscribe for our new stories / Poem

સાબિરખાન પઠાણ

Add comment


Send Story

If you have a beautiful story then send us
story on this mail navalkatha@navalkatha.com